7 مه 2025- یک تجزیه و تحلیل در دنیای واقعی، بینش ‌های جدیدی در مورد اثرات مهارکننده ‌های کوترانسپورتر-2 سدیم-گلوکز (SGLT2i) در محافظت از کلیه ها در بیماران مبتلا به دیابت و فنوتیپ کمبود انسولین ارائه داد.

این یافته‌ ها که در مجله دیابت، چاقی و متابولیسم منتشر شده است، نشان می ‌دهد که مهارکننده ‌هایSGLT2  در بیماران دیابتی مبتلا به کمبود انسولین، کاهش عملکرد کلیه را تا 21٪(HR=0.79) در طول 4.5 سال کُند کرده اند. همچنین خطر دو برابر شدن کراتینین سرم در افراد تحت درمان با مهارکننده ‌های SGLT2 کاهش یافت(HR=0.76) و بهبود در آلبومینوری را تجربه کردند، به طوری که 51٪ به نورموآلبومینوری دست یافتند. اگرچه خطر کتواسیدوز دیابتی کمی بالاتر بود (2.81٪ در مقابل 2.19٪)، اما میزان کلی بروز آن همچنان پایین بود، که مزایای کلیوی مهارکننده‌های SGLT2 را تقویت می ‌کند.

بیماری مزمن کلیه(CKD) ، یک عارضه جدی دیابت است که اغلب به بیماری کلیوی دیابتی (DKD) تبدیل می ‌شود و خطر نارسایی کلیه را افزایش می ‌دهد. در حالی که مهارکننده‌های SGLT2 به دلیل فواید قلبی عروقی و کلیوی خود در دیابت نوع 2 شناخته شده‌ اند، اثربخشی آنها در بیماران مبتلا به کمبود انسولین همچنان نامشخص است. با توجه به خطر بالایDKD در این جمعیت، درک اثرات این داروها در محافظت از کلیه بسیار مهم است. با این حال، داده‌ های محدودی در مورد تأثیر آنها وجود دارد که بر نیاز به تحقیقات بیشتر برای بررسی فواید بالقوه آنها و بهینه‌ سازی استراتژی ‌های درمانی برای بیماران پرخطر تأکید می‌ کند.

برای پر کردن این شکاف دانش، دکتر آنات تسور و همکارانش از بخش غدد درون‌ ریز و متابولیسم، خدمات بهداشتی کلالیت، با استفاده از داده‌های دنیای واقعی، تأثیر مهارکننده‌ های SGLT2 را بر پیامدهای کلیوی در بیماران دیابتی مبتلا به کمبود انسولین بررسی کردند.

برای این منظور، محققان یک مطالعه کوهورت گذشته‌ نگر با استفاده از داده‌های یک سازمان بزرگ حفظ سلامت انجام دادند. آنها ۱۲۵۳۰بزرگسال مبتلا به دیابت کمبود انسولین را که از نظر نمره گرایش با هم مطابقت داشتند، تجزیه و تحلیل کردند و آنها را به دو گروه مصرف ‌کننده SGLT2i و غیرمصرف ‌کننده، با میانگین پیگیری ۱۶۵۷روز، طبقه‌ بندی نمودند. پیامد اولیه، معیار ترکیبی از یک کاهش بیشتر یا مساوی ۵۰ درصدیدر eGFR به کمتر از 60 میلی ‌لیتر در دقیقه/۱.۷۳متر مربع، یا پیشرفت بیماری به حدی کهeGFR  به کمتر از 15 میلی‌ لیتر در دقیقه/۱.۷۳متر مربع برسد(نارسایی شدید کلیه). پیامدهای ثانویه شامل دو برابر شدن کراتینین سرم و تغییرات در وضعیت آلبومینوری بود.

این مطالعه به یافته‌های زیر منجر شد:

•  استفاده از مهارکننده SGLT2 با بروز کمتر پیامد اولیه مرتبط بود(۶.۱ درصد در مقابل ۷.۵ درصد؛ نسبت خطر ۰.۷۹).

•  تجزیه و تحلیل ثانویه کاهش قابل توجهی در دو برابر شدن کراتینین سرم (نسبت خطر ۰.۷۶) نشان داد.

•  آلبومینوری در مصرف ‌کنندگان SGLT2i بهبود یافت و وضعیت ۵۱ درصد از افرادبه نورموآلبومینوری تغییر یافت.

•  این مزایا در زیرگروه‌های مختلف بیماران ثابت ماند.

•  میزان بروز کتواسیدوز دیابتی (DKA) در مصرف‌ کنندگان SGLT2i کمی بالاتر بود (۲.۸۱ درصددر مقابل ۲.۱۹درصد)، اما میزان کلی بروز آن کم بود.

شواهد محکم این مطالعه نشان می ‌دهد که «مهارکننده‌ های SGLT2 محافظت قابل توجهی از کلیه ‌ها در بیماران مبتلا به کمبود انسولین ارائه می‌ دهند که مزایای این داروها را فراتر از دیابت نوع ۲گسترش می ‌دهد. بهبود مداوم در آلبومینوری و کندتر شدن کاهش eGFR، پتانسیل آنها را به عنوان یک گزینه درمانی ارزشمند برای جمعیت‌ های پرخطر نشان می ‌دهد. با این حال، افزایش اندک خطر کتواسیدوز دیابتی، نیاز به نظارت دقیق و آموزش بیمار را برجسته می ‌کند».

نویسندگان نتیجه گرفتند: «این یافته‌ ها به یک شکاف حیاتی در مدیریت دیابت اشاره می ‌کنند و بر اهمیت آزمایش ‌های بیشتر در مقیاس بزرگ برای تأیید نقش آنها در کاهش بار بیماری کلیوی دیابتی در افراد مبتلا به کمبود انسولین تأکید می ‌کنند».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/new-study-backs-sglt2-inhibitors-for-kidney-health-in-high-risk-diabetes-cases-study-147106